حضور و غیاب تشخیص چهره

فن آوری‏های تشخیص چهره خودکار از لحاظ عملکردی طی سالهای گذشته شاهد پیشرفت چشمگیر بوده‏اند. اکنون این سیستم‌ها به طور گسترده‌ای برای کاربردهای امنیتی و تجاری استفاده می‌شوند. یک سیستم خودکار تشخیص چهره انسان بیشتر برای حضور و غیاب کارمندان در زمان واقعی مورد استفاده قرار می‏گیرد. حضور هوشمند با استفاده از تشخیص چهره در زمان واقعی، کار بسیار دشواری است؛ زیرا تشخیص پس زمینه تصویر چهره در زمان واقعی یک چالش بزرگ است.

برای تشخیص چهره در زمان واقعی از چهره و آنالیز سریع اجزای اصلی صورت سریع استفاده می‌شود که می‌تواند چهره‌های مختلف را با دقت بالایی را تشخیص دهد. امروزه به دلیل افزایش سرعت فعالیت‏ها و اهمیت صرفه جویی در زمان، سیستم حضور و غیاب منسوخ شده است؛ زیرا باعث اتلاف وقت می‌شود؛ بنابراین یک ماژول کارآمد طراحی شده است که شامل شناسایی چهره برای مدیریت سوابق حضور کارمندان است. ابزارهای آماری مانند تجزیه و تحلیل متمایز خطی (LDA) ، تجزیه و تحلیل مؤلفه‏های اصلی (PCA) ، روش‏های هسته‏ای و شبکه های عصبی چهره، برای ساخت قالب‏های چهره استفاده شده است.

الگوریتم ثابت نورپردازی برای از بین بردن جلوه نور در اتاق کار استفاده می شود. در سیستم تشخیص چهره فرایند ثبت نام یک بار انجام می‌شود و چهره‏ها در بانک اطلاعاتی ذخیره می‌شوند.

فرآیند تشخیص چهره از دو مرحله تشکیل شده است:

1) در مرحله اول تصویر صورت شناسایی می‌شود

2) سپس این چهره‌های شناسایی شده برای تأیید با بانک اطلاعاتی مقایسه می‌شوند. برای حضور و غیاب با استفاده از تشخیص چهره، از ویژگی‌هایی مختلف صورت مانند دهان، بینی، چشم‌ها، گونه‌ها و رابطه بین آن‌ها استفاده می‌شود. سیستم تشخیص چهره در صورت شناسایی هر چهره، حضور کارمند را در سرور مشخص می‌شود و در نتیجه هرکسی می‌تواند برای اهداف مختلف از آن استفاده کند.

به این ترتیب زمان زیادی صرفه جویی می‌شود و این کار یک فرآیند بسیار امن است زیرا هیچ کس نمی‌تواند حضور دیگری را تشخیص دهد. استفاده از این تکنیک باعث افزایش راندمان و دقت فرآیند تشخیص می‌شود؛ بنابراین پایگاه داده اول تشخیص چهره، مجموعه‌ای از تصاویر چهره و ویژگی‌های استخراج شده در زمان ثبت نام است و پایگاه داده دوم شامل اطلاعات مربوط به کارمندان برای حضور و غیاب آن‌ها می‌باشد.

حضور و غیاب تشخیص چهره

نگرانی‌های عمده پیرامون فن آوری حضور و غیاب تشخیص چهره

در چند سال گذشته نرم افزار تشخیص چهره به طور فزاینده‌ای رایج شده است. این فن‌آوری در هتل‌ها، فرودگاه‌ها، مراکز خرید و حتی توسط نیروی انتظامی استفاده می‌شود. با وجود اینکه این فن‌آوری مزیت‌های زیادی برای جلوگیری و کشف جرائم دارد، نگرانی‌های زیادی در مورد حریم خصوصی، ایمنی و قوانین مربوط به استفاده از این فن‌آوری وجود دارد.

فن آوری تشخیص چهره برای شناسایی افراد از بانک اطلاعاتی عکس‌ها، مانند عکس‌های دارای مجوز استفاده می‌کند. از این فن‌آوری بیومتریک برای ترسیم ویژگی‌های صورت برای تأیید هویت افراد استفاده می‏شود. از مهم‌ترین ویژگی‌های چهره برای شناسایی هویت افراد می‏توان به فاصله بین چشمان شخص و فاصله از پیشانی تا چانه آن‌ها اشاره کرد. نتیجه فرآیند تشخیص چهره به عنوان “امضای صورت ” نامیده می‌شود.بازار این فن‌آوری در حال رشد است. مهم‌ترین کاربرد این فن‌آوری برای نظارت و بازاریابی است. اما نگرانی‏هایی برای بسیاری از افراد وجود می‌آورد.

عدم وجود مقررات در مورد استفاده از فن‌آوری تشخیص چهره

دلیل اصلی نگرانی در بین شهروندان عدم وجود مقررات در مورد استفاده از فن‌آوری تشخیص چهره است. به عنوان مثال مسئله‌ای که وجود دارد این است که در مطالعات متعدد ثابت شده است که این فن‌آوری در شناسایی رنگ پوست افراد، به ویژه زنان سیاه پوست نادرست عمل کرده است. نگرانی اصلی دیگر استفاده از تشخیص چهره برای اهداف اجرایی در قانون است.

امروزه بسیاری از ادارات پلیس در ایالات متحده، از جمله نیویورک سیتی، شیکاگو، دیترویت و اورلاندو، استفاده از این فن‌آوری را آغاز کرده‌اند. بر اساس گزارش ماه مه 2018، FBI برای جستجوی مجرمان، به 412 میلیون تصویر صورت دسترسی دارد.

این نگرانی احتمال سوءاستفاده از یک شخص را افزایش می‌دهد و منجر به محکومیت‌های غلط می‏شود. علاوه بر این به دلایلی مانند نظارت مداوم بر مردم، امکان سوءاستفاده از اجرای قانون وجود دارد که می‌تواند برای جامعه نیز بسیار مضر باشد. در حال حاضر، دولت چین از بازرسی چهره برای دستگیری سارقان جواهرات گران قیمت و سایر جرائم مشابه استفاده می‌کند؛ اما این کار آن‌ها که باعث ایجاد اختلاف در مورد حقوق اساسی شهروندی و حفظ حریم خصوصی در مقابل محافظت از مردم شده است.

منابع:

https://www.forbes.com/
https://www.ijcsmc.com/

ارسال پاسخ