نظارت با استفاده از شناسایی چهره، جهان را فرا گرفته است. این امر تا حدودی به این دلیل معمول شده است که فن آوری دیجیتال همچنان ارزان‌تر، قوی‌تر و در نتیجه مقرون به صرفه‌تر می‌باشد. در هر صورت، بسیاری از کاربران تلفن‌های هوشمند مدرن آن را به‌طور غیرقابل تصوری می‌پذیرند، زیرا این فناوری یک راه سریع و آسان برای باز کردن قفل دستگاه آن‌ها است. این عادی ‌سازی تشخیص چهره به‌ طور بالقوه خبر بدی برای حفظ حریم خصوصی و آزادی است. در ادامه مقاله‌ی قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها با ما همراه باشید.

پکن تلاش‌ها را در جهت پذیرش قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها در برنامه‌های مسکن عمومی خود، برای جلوگیری از سوء استفاده از اجاره‌نامه، مانند انتشار غیرقانونی آن، سرعت بخشیده است. پیش بینی می‌شود تا پایان ژوئن 2019 سیستم اسکن صورت تمام پروژه‌های مسکن عمومی پکن را شامل شود که درمجموع شامل 120،000 مستأجر است. اگرچه تمایل به متوقف کردن سوء استفاده از اجاره‌ بها به اندازه کافی منطقی به نظر می‌رسد، اما مهم است که این اقدام را در بستر وسیع‌تری قرار گیرد.

چین در حال ایجاد سیستمی است که می‌تواند تصاویر صورت هر شهروند چینی را ذخیره کند و این امکان را دارد که هر یک از آن‌ها را در سه ثانیه شناسایی کند. با این روش حتی بدون استفاده از قفل‌های “هوشمند “، سیستم تشخیص چهره می‌تواند همه افراد مراجعه کننده و مدت زمان ماندن آن‏ها را ضبط کند و داده‌ها را به یک ایستگاه نظارت مرکزی منتقل کند. که این امر دامنه سوءاستفاده از سوی مقامات را گسترده کرده است.

قفلهای شناسایی چهره برای آپارتمانها

میزان قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها در جهان

فن آوری تشخیص چهره در چند سال گذشته به طرز چشمگیری گسترش‌یافته است، اما قوانین پیرامون استفاده از آن واقعاً مورد توجه قرار نگرفته‌اند. تحقیقات خارج از MIT در مورد عملکرد نادرست این فناوری در مورد رنگ پوست افراد و چهره زنان می‌تواند نگران کننده باشد: یک تجزیه و تحلیل نشان داد که خطای نرم افزار تشخیص چهره برای مردان سفید پوست 0.8 درصد و برای زنان سیاه 34.7 درصد پوست است. حتی اگر این فناوری دقیق‌تر شود، تسلط آن بر عرصه عمومی و تأثیر بالقوه آن بر ساکنان آسیب پذیر، مدت‌هاست موجب نگرانی حفظ حریم خصوصی و طرفداران آزادی‌های مدنی شده است.

در سال 2016، مرکز حفظ حریم خصوصی و فناوری جورج تاون دریافت که استفاده از تشخیص چهره با اجرای قانون فدرال، ایالتی و محلی، زندگی 117 میلیون نفر در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار داد. “چند آژانس برای جلوگیری از سوء استفاده از فناوری، حمایت‌های معناداری را انجام داده‌اند.” در این گزارش آمده است. “در بسیاری موارد دیگر، این کنترل‏ها غیرقانونی بودند.” این فناوری تا حدی در معماری هم مورد استفاده قرار می‏گیرد.

باز کردن قفل دستگاه مجازی

ممکن است تشخیص چهره یک روش برای ایمن‌سازی قفل‏های آپارتمان باشد؛ اما ممکن است شخص چهره خود را تغییر دهد و این امکان را دارد که بتواند از تلفن‌های موبایل هوشمند استفاده کند و به راحتی قادر به باز کردن قفل دستگاه مجازی باشد.

بنابراین، این عادی‌سازی تشخیص چهره به صورت بالقوه، خبر بدی را برای حفظ حریم شخصی و آزادی است. چین یکی از کشورهایی است که شروع به استفاده از قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها کرده است. پکن در استفاده از قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها پیشرو است که این سیستم‏ها به دلیل سوء استفاده از اجاره‌نامه و انتشار غیرقانونی آن در پکن وجود دارند. برخی از ساکنان از این چشم انداز نگران شدند: آن‌ها احساس کردند که وعده‏های صاحب‌خانه در مورد قفل‏های شناسایی چهره برای امنیت بیشتر مبهم است، و نگرانی‌های آن‌ها بیشتر راجع به اطلاعات بیومتریک حساس برای ورود به خانه‌ها است.

قفلهای شناسایی چهره برای آپارتمانها

گسترش استفاده از قفل‏های شناسایی چهره

به نظر می‌رسد که استفاده از این فناوری در قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها در حال گسترش است: در دیترویت، یک برنامه نظارت جنجالی که اخیراً تشخیص چهره را یکپارچه کرده است، ممکن است در قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها استفاده شود. از سال 2010، فعالان در لس‌آنجلس در حال مبارزه با فشار اداره پلیس برای طراحی سیستم تشخیص چهره در پروژه‌های آپارتمانی هستند.

در نیویورک، یکی از توسعه دهندگان مسکن ارزان قیمت، با افتخار گفت که این “وضعیت سیستم تشخیص چهره در ورودی جلو ” یکی از تحولات برای خانواده‌های کم درآمد و جانبازان سابق بی‌خانمان است. او برای رفع نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی، معتقد است که سیستم ارائه شده متفاوت از سایر محصولات تشخیص چهره تجاری عمل می‌کند؛ زیرا تنها درصد کمی از اطلاعات بصری را اسکن می‌کند.

همچنین این شرکت به داده‌های ضبط شده دسترسی ندارد و آن را با اشخاص ثالث به اشتراک نمی‌گذارد. در این حالت، صاحب‌خانه اطلاعاتی را که توسط اسکنر گرفته شده است را کنترل می‌کند و افراد باید تا سه فوت از عکس‌ها فاصله بگیرند. مجتمع‌های مسکن ساکنان کم درآمد ممکن است یکی از زمین‌های اولیه آزمایش برای برنامه‌های قفل‏های شناسایی چهره برای آپارتمان‏ها باشد.

منابع:

https://www.bloomberg.com

ارسال پاسخ